Na początek życia
Znak: woda i słowa „Ja ciebie chrzczę…”
„Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19). Chrzest jest pierwszym i najpotrzebniejszym sakramentem – bramą do wszystkich pozostałych. Nie jest formalnością: przez chrzest zostajemy zanurzeni w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, otrzymujemy łaskę uświęcającą, zgładzenie grzechu pierworodnego i stajemy się członkami Kościoła. Chrzest wyciska na duszy niezatarte znamię, dlatego przyjmuje się go tylko raz w życiu. Przy chrzcie otrzymujemy imię świętego, który ma być nam wzorem i patronem.
W naszej parafii: chrztu udzielamy w niedzielę, po Mszy świętej o 11:30 (inny termin – po uzgodnieniu w kancelarii). Nauka przedchrzcielna dla rodziców i chrzestnych: w piątek przed II niedzielą miesiąca o 18:45. Dziecko zgłaszamy w kancelarii najpóźniej 2 tygodnie wcześniej, z aktem urodzenia.
Dorastanie w wierze
Znak: namaszczenie krzyżmem i włożenie rąk
Nazwa pochodzi od „bierzma” – belki podtrzymującej strop. Wraz z chrztem i Eucharystią należy do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego. „Przez sakrament bierzmowania ochrzczeni jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego” (KKK 1285). Bierzmowanie udoskonala łaskę chrztu: przynosi dary Ducha Świętego, głębiej zakorzenia w synostwie Bożym, mocniej wszczepia w Chrystusa i uzdalnia do dawania świadectwa słowem i czynem. Nazywane sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej – nie zakłada dojrzałości w chwili przyjęcia, ale uzdalnia do jej osiągnięcia. Przyjmuje się je raz w życiu.
W naszej parafii: przygotowanie młodzieży trwa w ramach katechezy parafialnej; terminy spotkań i uroczystości podajemy w ogłoszeniach. Dorośli, którzy nie przyjęli bierzmowania, proszeni są o kontakt z kancelarią.
Pokarm na każdą niedzielę
Znak: chleb i wino – Ciało i Krew Chrystusa
Eucharystia to Ofiara Ciała i Krwi Pana Jezusa, którą On ustanowił w Wielki Czwartek, „tej nocy, kiedy został wydany” (1 Kor 11, 23), aby utrwalić Ofiarę Krzyża i powierzyć Kościołowi pamiątkę swej Męki i Zmartwychwstania. Chrystus jest w niej obecny rzeczywiście i substancjalnie – z Ciałem i Krwią, duszą i Bóstwem – pod postaciami chleba i wina. Komunia święta pogłębia zjednoczenie z Chrystusem i Kościołem, ożywia miłość do bliźnich, gładzi grzechy powszednie i chroni przed ciężkimi. Aby ją przyjąć, trzeba być w stanie łaski uświęcającej i zachować post eucharystyczny.
Kościół zobowiązuje do udziału we Mszy świętej w niedziele i święta nakazane: Świętej Bożej Rodzicielki (1 stycznia), Objawienia Pańskiego (6 stycznia), Wniebowstąpienia Pańskiego, Bożego Ciała, Wniebowzięcia NMP (15 sierpnia), Wszystkich Świętych (1 listopada) i Bożego Narodzenia (25 grudnia).
W naszej parafii: Pierwsza Komunia Święta – zawsze w drugą niedzielę maja. Porządek Mszy świętych znajdziesz na stronie „Msze i nabożeństwa”. Intencje mszalne można zamawiać w kancelarii i w zakrystii.
Gdy potrzebujemy przebaczenia
Znak: wyznanie grzechów i rozgrzeszenie
„Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone” (J 20, 22-23). W sakramencie pokuty Chrystus – przez posługę kapłana – przebacza grzechy popełnione po chrzcie, przywraca łaskę uświęcającą i jedna z Bogiem oraz z Kościołem. To sakrament uzdrowienia: przynosi pokój sumienia, wewnętrzną wolność i siłę do nowego życia. Kapłana obowiązuje bezwzględna tajemnica spowiedzi.
Dobra spowiedź opiera się na pięciu warunkach: rachunek sumienia, żal za grzechy, mocne postanowienie poprawy, szczera spowiedź i zadośćuczynienie Bogu i bliźniemu. Kościół zachęca do regularnej spowiedzi, a przynajmniej raz w roku – w okresie wielkanocnym.
W naszej parafii: okazja do spowiedzi przed każdą Mszą świętą, a w piątek i w sobotę także od 17:00 do 18:00; dodatkowe dyżury spowiedników przed świętami i w czasie rekolekcji – według ogłoszeń.
W chorobie i starości
Znak: olej chorych i modlitwa kapłana
Wśród siedmiu sakramentów jeden jest specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą. Przez namaszczenie olejem świętym i modlitwę kapłana chory otrzymuje szczególne łaski: ulgę w cierpieniu, pokój, siłę, a niekiedy przywrócenie zdrowia; sakrament ten ma również moc gładzenia grzechów. Kapłan namaszcza czoło i dłonie chorego, mówiąc: „Przez to święte namaszczenie niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego”.
To nie jest „ostatnie namaszczenie” – nie trzeba się go bać ani wstydzić. Można je przyjmować wielokrotnie, w każdej poważnej chorobie, także przed operacją lub pobytem w szpitalu. Umierający powinien także przyjąć Wiatyk – Komunię świętą „na drogę”.
W naszej parafii: chorych w domach odwiedzamy w pierwszą sobotę miesiąca (zgłoszenia w kancelarii lub zakrystii). Msza święta z namaszczeniem chorych – w Światowy Dzień Chorego (luty) i w Tygodniu Miłosierdzia (październik). W zagrożeniu życia wzywaj księdza o każdej porze: tel. 77 474 69 71.
Wspólna droga dwojga
Znak: wzajemna przysięga małżeńska
Jezus Chrystus nadał związkowi mężczyzny i kobiety wymiar zbawczy. Twórcą małżeństwa jest sam Bóg, a powołanie do niego wpisane jest w naturę człowieka: „A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało” (Mt 19, 6). Miłość małżeńska wymaga nierozerwalności i wierności, a jej wzorem jest przymierze Boga z Jego ludem i miłość Chrystusa do Kościoła. Sakramentu udzielają sobie sami małżonkowie, wypowiadając wobec Kościoła swoją zgodę – w obecności kapłana lub diakona i dwóch świadków.
W naszej parafii: narzeczeni zgłaszają się do kancelarii co najmniej trzy miesiące przed ślubem. Nauki przedmałżeńskie w formie weekendowej (piątek 18:00 i sobota 9:00) – dla par z parafii i dekanatu Opole-Szczepanowice; zapisy: tel. 668 922 445 (p. Teresa). Poradnia przedmałżeńska: poniedziałek 17:00–19:00.
Powołanie do służby
Znak: włożenie rąk biskupa i modlitwa święceń
„Sakrament święceń jest sakramentem, dzięki któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów” (KKK 1536). Ma trzy stopnie: diakonat, prezbiterat (kapłaństwo) i biskupstwo. Wszyscy ochrzczeni uczestniczą w kapłaństwie powszechnym Chrystusa; kapłaństwo urzędowe udziela zaś świętej władzy, mocą której kapłani służą Ludowi Bożemu przez nauczanie, sprawowanie kultu i duszpasterstwo. Z naszej parafii wyszli już kapłani i siostry zakonne – módlmy się o nowe powołania.
Więcej: Wyższe Międzydiecezjalne Seminarium Duchowne w Opolu · Wydział Teologiczny Uniwersytetu Opolskiego